همه ميدانيم كه رسول الله صلي الله عليه وسلم اسوه و الگوي همه‌ي مسلمانان است. و همه‌ي ما وظيفه داريم هر كاري كه ايشان گفته و امر كرده را انجام دهيم و هركاري كه ما را از آن نهي كرده، پرهيز كنيد.

حال، بنده از كساني كه به توسل به امامان و يا اولياء خدا اعتقاد دارند، مي‌پرسم آيا فقط يك آيه در قرآن كريم موجود است كه توسل به افراد صالح كه از دنيا رفته‌اند را مدح كند و جواز دهد؟؟؟

درحاليكه خداوند بر ما فرض كرده كه 17 بار در روز اين آيه را تلاوت كنيم:
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ (الفاتحة/5)
[فقط تو را مي‌پرستيم و فقط از تو ياري مي‌جوييم]

و در جاي ديگر مي‌فرمايد:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ(البقرة/153)
[اي كسانيكه ايمان آورده‌ايد! از نماز و بردباري (دربرابر مشكلات) كمك بگيريد. بي‌شك خداوند با صابران است.]

ما 17 بار در روز مي‌گوييم «...فقط از تو ياري مي‌جوييم»!!! آيا نبايد به اين عهد خود پايبند باشيم...؟

(تذكر...: دين مبين اسلام كمك خواستن از فرد زنده و به شرطيكه در پيشگاه ما حاضر باشد را ايراد نمي‌گيرد. بلكه خداوند انسانها را به تعاون و همكاري و كمك به يكديگر امر كرده است.)

خود خداوند مي‌فرمايد «از صبر و نماز كمك بگيريد»... آيا خداوند حتي در يك آيه نمي‌توانست بگويد «اي بندگان من! اولياء و امامانتان را در هنگام مشكلات به فرياد بخوانيد تا آنها شما را در نزد من شفاعت كنند و يا شما را در مشكلات ياري دهند!!!»...؟؟؟

و اينكه... خود رسول الله صلي الله عليه وسلم كه كاملترين فرد در دين مبين اسلام است، آيا حتي يك حديث و يا روايت وجود دارد كه ايشان به كسي غير از خداوند متوسل شده باشد؟؟؟

شايد كسي بگويد ايشان چون پيامبر بودند و با خدا در ارتباط بودند نيازي نداشتند كه توسل جويند...!!!

ولي دقت كنيد..!!!! درست است كه رسول الله صلي الله عليه وسلم نيازي به توسل نداشت...! ولي بعنوان يك راه براي تقرب به خداوند و يا براي حل مشكلات، موظف بود كه اين راه را آموزش دهد!!! و خود نيز لااقل چند بار انجام دهد تا مؤمنان مطمئن شوند كه اين هم يك راه براي تقرب و طلب شفاعت از خداوند و يا مددجويي در هنگام مشكلات است...!

ولي برعكس!!! رسول الله صلي الله عليه وسلم مي‌فرمايد: «هرگاه كمك خواستيد، از خدا بخواهيد.» (بنده آدرس دقيق اين حديث را نميدانم. از دوستان مي‌خواهم اگر ميدانند آن را در قسمت نظرات قرار دهند.)

رسول الله موظف بود كه هر راهي را كه براي رستگاري انسان نياز باشد را بر طبق دستورات خداوند، آموزش دهد...! چون فلسفه‌ي نبوت همين است.

و البته خود خداوند هم اگر صلاح و نياز امت را در توسل به امامان و يا اولياء ميديد، قطعاً مي‌گفت كه چنين كنيد...!

اين است كه چيزي را كه رسول الله صلي الله عليه وسلم براي ما نه آموزش داده و نه خود انجام داده را چطور براي خود بهتر مي‌دانيم؟؟؟
.

السلام عليكم جميعاً...
------------------------------------------------

رسول الله صلي الله عليه وسلم، براي اين به پيامبري برگزيده نشد كه فقط با بت‌ها (مجسمه‌هاي سنگي) مبارزه كند و آنها را نابود كند! بلكه مأموريت ايشان، مبارزه با عقايد مشركان و نجات انسانها از هرگونه شرك و بت‌پرستي بود.

واضح است كه مشركان زمان پيامبر، آنقدر نادان نبودند كه به سنگهايي كه با دست خود ساخته‌اند «الله» بگويند. آنها مي‌دانستند كه اين سنگها كاري از دستشان برنمي‌آيد. فقط آنها را نمادي از افراد صالح و اولياء خدا مي‌دانستند و خيال مي‌كردند كه بوسيله‌ي آنها مي‌توانند به خداوند يگانه نزديكتر شوند و يا طلب شفاعت كنند!

قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَمَنْ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ فَقُلْ أَفَلَا تَتَّقُونَ (يونس/31)
[بگو: چه كسي از آسمان و از زمين به شما روزي ميرساند؟ يا چه كسي زنده را از مرده و مرده را از زنده بيرون مي‌آورد؟ يا چه كسي امور (جهان) را ميگرداند؟.... فوراً خواهند گفت: الله ... پس بگو: آيا (نمي‌ترسيد و) پرهيزگار نمي‌شويد؟]

وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ (الزخرف/9)
[و اگر از آنها سؤال كني كه چه كسي آسمانها و زمين را آفريده است؟ قطعاً جواب خواهند داد: خداوند باعزت و آگاه.!]

سبحان الله... اين آيات بطور واضح شهادت ميدهد كه مشركان هم وجود خداوند يكتا را منكر نمي‌شدند!!! پس خداوند چرا آنان را مشرك دانسته است؟

شرك در دين اسلام به معناي شريك دانستن كسي يا چيزي به خداوند است.... اما شريك دانستن در چه چيزي؟

شريك دانستن در خلقت موجودات؟... يا روزي رساندن انسانها؟... يا شراكت در امور مرگ و حيات؟... خير...!
واضح است كه مشركان مكه اين چيزها را فقط و فقط خاص خدا ميدانستند! چون آيات فوق شاهد اين اعتقادات آنان است. پس آنان چه اعتقادي داشتند كه خداوند آنان را مشرك دانسته و تمامي اعمالشان را باطل و نابود دانسته است؟... خداوند، پرستش و به فرياد خواندن كساني بغير از خداي يگانه را شرك دانسته است.

اين آيه درمورد پرستش آنها است:

وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ (يونس/18)
[آنها غير از خدا چيزهايي را مي‌پرستند كه نه بديشان زيان مي‌رسانند و نه سودي عايدشان مي‌رسانند، و ميگويند: اينها ميانجيهاي ما در نزد خدا هستند... بگو: آيا خدا را از وجود چيزهايي باخبر ميسازيد كه خداوند در آسمان و زمين خبري از آنها ندارد؟ (اگر خداوند شريكي داشت، بي‌شك خودش باخبر ميبود!) خداوند، منزه و فراتر از آن چيزهايي است كه مشركان انبازشان ميدانند.]

و اين آيه درمورد به فرياد خواندن (استعانت) مشركان:

قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلَا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِيلًا (الأسراء/56)
[بگو: كساني را كه بجز خدا مي‌پنداريد به فرياد بخوانيد، اما (خواهيد ديد كه) نه توانايي دفع زيان از شما را دارند و نه ميتوانند آن را دگرگون سازند.]

بيشترين موردي كه هم اكنون در ميان مسلمانان وجود دارد، همين مور اخير يعني «به فرياد خواندن» است.

خداوند سبحان در اين آيه گفته است كه «آنها را به فرياد بخوانيد» و بعد گفته «نه توانايي دفع زيان را از شما دارند و نه...».

پس...

اولاً: خداوند همين عمل به فرياد خواني را از اعمال مشركان دانسته و همين عمل ايشان را شرك دانسته است.

ثانياً: خداوند گفته كه آنهاي هيچ نميتوانند زيان و يا بلايي را از شما دفع كنند!

خوب ... خواننده‌ي گرامي! آيا همين كه خداوند گفته، نمي‌تواند دليل براي بي‌اثر بودن به فرياد خواني آنها باشد؟؟؟

متأسفانه الآن ميبينيم كه خيلي از مسلمانان در هنگام ترس از چيزي و يا برخورد با مصيبتي، همين عمل مشركان را انجام مي‌دهند!

مثل :«يا فلان امام!!!» و يا «يا فلان امام خودت به دادم برس!!!» و يا «يا فلان اولياء، گره از كارم بگشاي!!»

سبحان الله...! اين با گفته‌ي مشركان چه فرقي دارد؟... خداوند ميگويد كه آنها را در هنگام بلا و مصيبت به فرياد بخوانيد ولي ميبينيد كه كاري از دستشان ساخته نيست!!!.... حال، ما كه خود را مسلمان ميدانيم و قرآن را كتاب خدا ميدانيم، چرا اعمال مشركان را انجام دهيم؟؟؟؟

شايد كسي بگويد «مشركان مكه، آن سنگ‌ها را به فرياد مي‌خواندند و خداوند منظورش سنگ‌ها است!»... ولي ببينيم اين آيه چه مي‌گويد:

إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (الأعراف/194)
[آنهايي را كه بجز خدا مي‌خوانيد، بندگاني همچون خود شما هستند؛ آنان را به فرياد خوانيد و اگر راست مي‌گوييد، بايد به شما پاسخ دهند!]

الله اكبر...! خداوند ميگويد آنهايي كه به فرياد مي‌خوانيد بندگاني همچون خودتان هستند!!!.... آيا خداوند به سنگ مي‌گويد «بندگاني همچون خودتان»؟؟؟... قطعاً چنين نيست. بلكه همين بتها نماد افراد صالحي بودند كه در زمانهاي گذشته وجود داشتند!

پس ميبينيم كه مشركان نيز به افراد صالح توسل مي‌جستند. ولي خداوند همين توسل آنها را شرك ناميده است! و اينجا قرآن هم شهادت ميدهد:

... وَيَقُولُونَ هَؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ ... (يونس/18)
... و ميگويند آنها (همان كسانيكه به فرياد مي‌خوانند) در نزد خداوند ما را شفاعت مي‌كنند!...

و در جاي ديگر ميگويد:

... مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى ... (الزمر/3)
... (ميگويند:) ما آنان را پرستش نمي‌كنيم، مگر بخاطر نزديك شدن به خدا!...

مي‌بيني خواننده‌ي گرامي؟!... مشركان مكه نيز چنين عقيده‌اي داشتند كه با توسل به افراد صالح، بلا از آنان رفع شود، نزد خدا شفاعت شوند و يا به خدا نزديكتر شوند!!!.

و خداوند همه‌ي اين عقايد آنها را باطل ميداند و مي‌گويد:

ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ (الحج/62)
[(مسأله) به همين منوال است. و خداوند حق است و آنچه كه (مشركان) بغير از او بفرياد بخوانند باطل است و خداوند والامقام و بزرگوار است.]

و در جايي ديگر مي‌گويد:

أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا (الأسراء/57)
[آن كساني را كه به فرياد مي‌خوانيد و از همه مقرب‌ترند، خود براي تقرب به خدا وسيله مي‌جويند و به رحمت خدا اميدوارند و از عذاب او هراسناكند. چرا كه غذاب پروردگارت (چنان شديد است كه) بايد از آن خويشتن را برحذر داشت.]

الله اكبر... ببينيد! خداوند مي‌گويد آنها خودشان براي تقرب به خدا وسيله مي‌جويند و خودشان از عذاب الهي مي‌ترسند!!!.... حال، آيا عاقلانه است كه ما آنها را و يا امثال آنها را براي تقرب و يا شفاعت و يا ياري جستن، به فرياد بخوانيم؟...؟...؟

اكنون...

اولاً: خداوند مشركان مكه را بخاطر عقيده‌شان و طرز فكرشان، مشرك دانسته است. وگرنه خود خداوند گفته كه آنها به الله يگانه اعتقاد دارند!

ثالثاً: خداوند، استعانت و ياري خواستن آنها را شرك دانسته است.

پس نتيجه اين مي‌شود كه... هركس بغير از خداوند از كسي ياري بخواهد (البته به شرط اينكه حي و حاضر نباشد) و يا طلب شفاعت كند (هرچند كه منظورش استعانت از فرد صالح و يا اولياء الله باشد)، نعوذ بالله مرتكب شرك شده است. و شرك نيز تمام اعمال صالحه را نابود مي‌كند.

--------------------------------------------------------------------------------
برادر و خواهر گرامي...! دعا و استعانت از غير الله (مشروط بر حي و حاضر نبودن)، يكي از دسيسه‌هاي شيطان است. شيطان، در گذشته مردم را فريب داد و ابتدا عكس(تصوير) آن افراد صالح و سپس مجسمه‌ي آنها را در بين مردم ترويج داد. ولي با آمدن خاتم الأنبياء، برترين مخلوق خدا، محمد مصطفي صلي الله عليه وسلم، دست شيطان رو شد و بت‌پرستي در ميان مردم نابود گشت. اما مطمئناً شيطان هم بيكار ننشسته و چون ميداند كه دعوت به بت‌پرستي ديگر سودي ندارد! آمد و اين حربه‌ي «توسل به غير الله» را در ميان مسلمين رواج داد!!!....

شيطان، دشمن قسم خورده‌ي انسان است. و در همان موقع لعن شدن از طرف خداوند، قسم خورده كه مردم را گمراه خوهد ساخت:

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ (ص/82)
[(ابليس) گفت: به عزت و عظمتت سوگند كه همه‌ي آنان را گمراه خواهم كرد.]

سبحان الله... اما مي‌دانيد خداوند چه گفت؟

إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِيلًا (الأسراء/65)
[بي‌شك تو به بندگان (مخلص) من سلطه‌اي نخواهي داشت، همين كافيست كه پروردگارت پشتيبان آنها باشد.]

الله اكبر... خداوند به ابليس خبيث مي‌گويد «تو نميتواني بندگان مخلصم را گمراه سازي!!»... حال، اگر ما بياييم و به غير از خدا به كس ديگري استعانت ورزيم، كه دقيقاً مانند اعمال مشركان زمان پيامبر است، آيا مي‌توانيم اميدوار پشتيباني خداوند منان باشيم؟

إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا (النساء/48)
[بي‌شك خداوند شرك را نمي‌بخشد، ولي هر گناهي بغير از آن را اگر بخواهد مي‌بخشد. و هركه براي خدا شريكي قائل شود، مرتكب گناهي بس بزرگ شده است.]

خداوند همه‌ي ما را مورد لطف و عنايت خويش قرار دهد و گناهان ما را ببخشايد و ما را از آتش دوزخ رهايي بخشد. آمين.

خوشا آنان كه با عزت ز گيتي........ بساط خويش، چيدند و رفتند
ز كالاهاي اين آشفته بـــــازار ........ محبـــت را چيدنــــد و رفتنـــد

.