مدتهاست فكر كردن هم ممنوع است!

حال بياييد حقيقت را آشكارتر ببينيم.

دیگر دوره ی هاخامان و کشیشان بسر رسیده است و غرب سرتاسر اسیر کلیسا و کنیسه هم دیگر راه فکر و اندیشه را بند نمی کند!

اما در بلادی که اسلام نورانی را در مهد قرن اول رسالت به جان خود قبول کرده ، وضع آشفته است!

در اين ديار كسى حق ندارد دين خود را هم به ميل خود انتخاب كند!

در شناسنامه اش از اولين روز تولد ثبت مى شود : سنى يا شيعه ى اثنى عشرى!!

چه خواهی چه نخواهی بایستی یکی از این ۲ اسم را ملازم خود گردانی !

اسم دیگری نیست زیرا بر اساس این ۲ اسم ملازم مورد معاینه و بررسی واقع خواهی شد!

و من که در این وبلاگ متواضع گفتم : سنی نیستم!

و شیعه ی اثنی عشری هم هرگز و العیاذ بالله!

فقط مسلم هستم و خواهم بود و امیدم بر این است که بر این نام بمیرم:

اللهم  فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا

وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

السلام عليكم عزيزان مهربان

مدتى از شما عزيزان دور بودم كه برايم بسيار طولانى و رنج آور بود.

از اينكه عزيزانى در اين مدت نگرانم بودند و خواهان خبر و احوالم ، اشاره اى زيبا به اين جمع با صفاى توحيدى ست!

جمعى كه با ياد يكتا محبوب حقيقى آرام و شاد مى شود و همسفران و همراهان را به آرامش حقيقى مى خواند .

الحمدلله ، شكرى خاص به ذات يكتاى معبودمان كه با وجود تقصير بسيارمان

همواره مدد ماست.

از تمامى مؤمنان موحد طلب دارم خالصانه براى هم دعا كنيم تا اين جمع شيرين و با صفا هميشه آباد باقى بماند و احدى از لطف و هدايت يكتا معبودمان محروم نماند.

الهى !

دلها و عقلهايمان را بسوى راههاى خالص و نيك خودت راهنما فرما .

الهى !

دلها و عقلهايمان را بسوى خودت آرام و سعادتمند گردان.

سپاس و شکر بی نهایت حقیقی لایق یگانه خداوند عالم است.

دوستان

نسیم خوش رمضان در راه است.

قرآن کلام شیرین و نورانی یگانه معبودمان در این ماه نازل شد.

و در همین ماه بر ما روزه فرض شده اعلام شد:

 شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ ۚ

فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۖ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۗ

يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ

عَلَىٰ مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ . سورة البقرة - الآية ۱۸۵

رمضان ماهى است که در آن قرآن نازل شده بود، که براى مردم هدايت، تعاليم روشن و کتاب قانون فراهم مى کند. کسانى از شما که شاهد اين ماه هستند بايد روزه بگيرند. آنان که بيمار يا در حال سفر هستند به جاى آن مى توانند روزهاى ديگرى به تعداد همان روزها روزه بگيرند. خدا براى شما راحتى مى خواهد نه سختى، باشد که شما وظايف خود را انجام دهيد و خدا را تجليل کنيد که شما را هدايت کرد و قدردانى خود را ابراز نماييد.

  دوستان

بياييد همديگر را از نسیم خوش ایمانی این ماه محروم نسازیم و یار و همراه هم باشیم.

... ومن اصدق من الله حديثا ...  سورة 4 - آية 87

...و چه کسی راستگوتر از خداوند است ؟....

بارها این سخن را شنیده و خود هم زمزمه کرده ایم ولی هرگاه این سخن را از شخصی شنیدیم كه او هم كيشمان نباشد ، گویا معنایش عوض می شود!!

و این حال بسیاری از مسلمین است که سخن خوب را از دوست و هم لباس خود می پسندند ولی غیر آن را هرگز !

گویا میزان خوب و بد ما هستیم و نه سخن !

و الله تعالی ما را به شنیدن سخنها امر می فرماید تا بوسیله ی شنیدن و تدبر بسوی قبول بهترین روانه شویم.

الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَ

أُولَئِكَ هُمْ أُوْلُوا الأَلْبَابِ

 سورة الزمر - الآية ۱۸

بشارت ده به بندگانم همان کسانی که گفتار نیک می شنوند سپس از بهترینش پیروی می کنند همین ها هستند که خداوند راهنمایشان است و همین ها صاحب نیک خردان هستند.

بارها در این وبلاگ متواضع برایم تجربه شده که هرگاه از قرآن سخنی آوردم موجب خشم بسیاری شده ام زیرا مرا ابتدا خارج از حدود قبول خودشان دیده و سپس مهر رفض بر کلامم زدند !!

و توجه هم ندارند که تنها رشته ی اتصال خدایی ( قرآن ) ما را به تحکیم عادلانه و تعقل می خواند نه تعصب بر اساس موروثات آبا و اجداد!

هزاران کتاب به نام فرقه های مختلف منتشر است و هر کس قول خود را بهترین می شناسد در حالیکه زیباترین و آسان ترین قول متعلق به سخنان وحی است که بر قلب محمد صلی الله علیه و سلم نازل شد و بر زبانش جاری گشت و بر دل و زبان اتباع او تا روز قیامت جاری شده باقى ست.

ای کاش به جای اتهام و هجوم یکبار دل بی غش به صاحب دلها داده و از او طالب نور و هدایت می شدیم آنگاه سخنان دل ربای یکتا معبود را با گوش جان می شنیدیم و بر زبان دل جاری می کردیم که :

 الا بذکر الله تطمئن القلوب ...

 براستی که با یاد یکتا معبود است که دلها آرام می گیرد ...

اللهم اهدني و اهدِ بي

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ

الهي و ربي

اى بهترين و مهربانترين و نزديكترين !

اى كه نامهاى زيبايت زينت بخش دلها و زبان عارفان حقت شده است...

ترا يا الله يا رحمن مى خوانم تا باقيمانده ى عمرم جز در كسب رضايت سپری نشود!

الهي

بنده ات را مدد فرما تا در لحظه ى فراق دنيا و اهلش ، شيرينى نزديك شدن ديدارت ، تلخى كندن جان را از من بزدايد!

الهي

بنده ات را در وقت ديدار فرشته ى مأمور به گرفتن جانم  مدد فرما تا آسان و آرام بسویت روانه شوم.

الهي

نگذار باقیمانده ی عمرم در تباهی سپری شود که لحظه ها تنگتر می شود و کاروان بسرعت روانه ی دیار غربت می شود.

غربتی که در آن دوست و آشنا ، غريب مى شود ...

و حبيب و غمخوار آشنا ،جز به خود مشغول نخواهد بود ...

الهي

تنهايى غربتم را با لطف و رحمتت به آشنايى رضايت تبديل فرما تا شوق ديدارت مونس تنهايى و وحشتم در قبرم باشد.

الهي

آن لحظه كه دوستان و آشنايان پیکر بی جانم را به زادگاه اصلی ام خاک برمی گردانند ...

جانم را بسوی خودت مهمان فرما تا غم جدایی پیکر بی جان مرا نیازارد.

الهي

لحظه ها سپری می شود و مرا جز تو مددی نیست ...

الهي

مرا با نامهایت آشناتر فرما تا آرامبخش لحظه های کوتاه باقیمانده ام باشد.

الهي

آمين 

الهي

 ما را مدد فرما تا اسلام را آنگونه كه به فرستاده ات ابلاغ فرمودی ، بفهميم!

الهي

ما را مدد فرما تا بمانند ياران فرستاده ات ، خوشى هاى دنيا و اهل و مقام را فداى نصرت دينت سازيم.

الهي

صفتهاى پلید شیطانی که باعث رکود عزم و اراده می شود را از ما دور فرما.

الهی ،

مسلمین مظلوم فلسطين و عراق و افغانستان و شيشان و ایران را جز تو مددى نيست ، آنان را مدد فرما!

الهي 

حال و احوالمان بر تو نهان نيست و مى دانى كه امت ، پراکنده و جدا بسوی دشمنانشان چشم مدد دوخته اند!

و خود می دانی که دشمنان ، پراکندگی مان را پسندیده و لذت و پایکوبی هایشان را در بلاد مسلمین به نمایش می نهند!

الهی

ما را بسوی خودت ، همدل و جمع فرما تا تیر بر چشمان دشمنان باشیم و شبهای تار ظلم و ستمهایشان را دریده و نور صبح آزادی به مدد و یاری ات بدمد.

الهی

دردها در دل انباشته شده و زبان و قلم از بیان آن عاجز و درمانده شد ....

الهی

عزم و اراده ی مؤمنان را بر رهبريت اين امت پراکنده ، شدید و سخت تر نما تا پرچم

 لا إله الا الله را برافراشته و كاروان مجاهدان راهت،  روانه ى جهاد عليه دشمنانت شوند.

الهي

بر مجاهدان راهت يقين نصر ، الهام فرما تا اندك عددشان با قوت عزيمت و اراده بر عليه انبوه دشمنانشان غالب شود.

الهي 

شهيدان راهت را رحمت و مغفرت و قبول فرما و جان شيرين از دست رفته شان را با شيرينى قبول و رضوان در بهشتهای پهناور خودت جايگزین فرما.

الهی

ما را بسوی جهاد و شهادت و طلب رضوان هدایت فرما.

الهی

بر فرستاده ات محمد صلی الله علیه و سلم درودها فرست و همجواری اش را در بهشت نصیبمان فرما.

اللهم آمین

http://www.iribnews.ir/Default.aspx?Page=PhotoGalleryView&Category=708

بسم الله الرحمن الرحیم

چه خوب بود ،همه مهربان والهی بودن .
ودر دلهایشان حکمت وعشق موج می زد.
ودر چشمهایشان برق ایمان وزندگی در تلاءلوء
ودر سرشان عشق به خوبیها ونجابت
ودر دستانشان گلواژه های محبت
ودر قدمهایشان خورشید معنویت !

چه خوب بود ،مسلمین با هم برادر،یار ویاور ،بی کینه ،وبی ریا
دستانشان به کمک همدیگر دراز
واغوششان برای هم باز
وتمنایشان سعادت وخوشبختی همدیگر
واصولشان انسانی والهی
ونگاهشان پاک وخدایی
وکوششان بیداری هم
وهمتشان پیشرفت همدیگر
وصلابتشان خرد کننده دشمن
ونیتشان کار برای خدا
وادبشان تواضع برای مومن

چه خوب بود،سخنان زروزور وتزویر جمع می شدن
وبه جایشان صحبت خدا بود
مهربانی وتواضع
ایثار وگذشت

چه خوب بود
همه، ما می شدیم
ایران وفلسطین وعراق وعربستان
از مصر گرفته تا افغانستان وپاکستان
بر سر سفره محبت واحسان
همدیگر را در اغوش می فشردیم
وپیروزی هر کسی را ما ل هم می دونستیم
ویار وغمخوار هم بودیم

اه !!
چقدر سعادتمند بودیم وخوشبخت
زیر چتر اسلام بزرگ
خالی از دغدغه های روز مرگی
با خدایی مهربان ومتعال
سیر دنیا واخرت می کردیم

چه خوب بود تیره گیها می رفت جهنم
و من ها همه ما می شدیم
در پهناور کشور بزرگ اسلامی
در ایالتی به وسعت کره خاکی
در هر کوی وبرزن
نام الله خالق بزرگمان را در هر سپیده دمان
به تلاوتی هشیارانه می خواندیم

اه
چقدر رویایی بود ودلنشین ...............
وچقدر ماندگار وپر برکت
وارزوهای بزرگ وقشنگ
در مرزهای دوستی ومهر
جاودانگی را جشن می گرفتیم
در عزت وامنیت دائمی
دشمنی ها را پرمی دادیم
وفضای دوستی ایجاد می کردیم

چقدر خوب بود به جای نقطه ضعف های دل ازار
مگسی نمی کردیم وجان ازار
دنبال خوبیهای هم بودیم وکرامت
در سرزمین سبز خدای مهربان
همسنگر وهمفکر ورازدار
سرها در اغوش همدیگر
وهق هق گریه هامون می رفت تا عرش خدا
فارغ از ما ومنی وغیر
همه می شدیم یک کهکشانی از نور وسرور
در وادی عشق وملکوت
در سیری همیشگی وجاودانه
در افقی قدیمی وپاک ولا یزال
طوبایی وسبز وخدایی
می رفتیم ومی رفتیم ومی رفتیم ..........
در هنگامه ای از شکوه شدن .........
در اغوش بهشت خدای مهربان
در قصرهایی از ابگینه وخرمی
از نهرهایی به غایت نیکو وشیرین
همه جانها را مهمان می شدیم
اه .........................
اشکهایم به یاریم ایید...
بر این همه فسردگی دلها ناله کنیم
وعصبیتهای اوج گرفته
ونبش قبرهای اخلاق جاهلیت ...........!

خدای خوب ومهربانم
به همه ما ودوستان ما وملتهای مسلم وموحد
جاودانگی را عرضه بدار

با احترام از وبلاگ ادبيات روحانى

اللهم اهدنا فيمن هديت، وعافنا فيمن عافيت، وتولنا فيمن توليت، وبارك لنا فيما أعطيت، وقنا واصرف عنا برحمتك شر ما قضيت، فإنك سبحانك تقضي بالحق ولا يقضى عليك، إنه لا يعزُّ من عاديت، ولا يذلُّ من واليت، تباركت ربنا وتعاليت، فلك الحمد على ما أنعمت به وأوليت، نستغفرك اللهم من جميع الذنوب ونتوب إليك.

اللهم اقسم لنا من خشيتك ما تحول به بيننا وبين معاصيك، ومن طاعتك ما تبلغنا به جنتك، ومن اليقين ما تهون به علينا مصائب الدنيا، ومتعنا اللهم بأسماعنا وأبصارنا وقواتنا أبداً ما أحييتنا، واجعله اللهم الوارث منا، وانصرنا على من عادانا، ولا تسلط علينا بذنوبنا من لا يخافك ولا يرحمنا.

اللهم لا تجعل مصيبتنا في ديننا، ولا تجعل الدنيا أكبر همنا، ولا مبلغ علمنا، ولا منتهى آمالنا، ولا إلى النار مصيرنا، واجعل اللهم الجنة هي دارنا، برحمتك يا أرحم الراحمين!

اللهم اغفر لنا في ليلتنا هذه أجمعين، وهب المسيئين منا للمحسنين، واغفر لنا وارحمنا برحمتك يا أرحم الراحمين!

اللهم إنا نسألك في ليلتنا هذه ألا تدع لنا ذنباً إلا غفرته، ولا هماً إلا فرجته، ولا عيباً إلا سترته، ولا ديناً إلا قضيته، ولا مريضاً إلا شفيته، ولا ميتاً إلا رحمته، ولا تائباًً إلا قبلته، ولا ضالاً إلا هديته، ولا عدواً إلا خذلته، ولا كربة إلا نَفَّسْتها، ولا حاجة من حوائج الدنيا هي لك رضاً ولنا فيها صلاح إلا أعنتنا على قضائها ويسرتها لنا، برحمتك يا أرحم الراحمين!

اللهم إنك عفو تحب العفو فاعفُ عنا.

اللهم لا تحرمنا أجر ليلة القدر، واجعلنا من أهلها أجمعين.

اللهم عافنا واعفُ عنا، وعلى طاعتك أعنا، وإلى غيرك لا تكلنا، وبرحمتك ارحمنا، وتب علينا يا مولانا!

رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةَ وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةَ وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ [البقرة:201] وأدخلنا الجنة مع الأبرار، يا عزيز يا غفار، يا رب العالمين!

يا من إذا سئل أعطى، وإذا استُعين أعان، أعنا على ذكرك وشكرك وحسن عبادتك.

اللهم اجعلنا من عتقائك من النار في هذا الشهر الكريم. اللهم اعتق رقابنا ورقاب آبائنا وأمهاتنا وإخواننا المسلمين، برحمتك يا أرحم الراحمين، يا رب العالمين، يا أرحم الراحمين!

اللهم تقبل صيامنا، وقيامنا، وصلاتنا، واجعلنا من المقبولين، ولا تجعلنا من المقبوحين المردودين، برحمتك يا أرحم الراحمين!

اللهم اغفر لنا وعافنا واعف عنا، وإلى غيرك لا تكلنا، وبرحمتك ارحمنا.

سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ * وَسَلامُ عَلَى الْمُرْسَلِينَ * وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ [الصافات:180-182] .

وصلى الله على محمد وعلى آله وصحبه أجمعين.

بسم الله الرحمن الرحيم

 قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمْ لاَ يُكَذِّبُونَكَ وَلَكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآيَاتِ اللّهِ يَجْحَدُونَ

(سورة الأنعام - الآية 33)

 وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُن فِي ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُونَ ( سورة النمل 70)

اين آياتى است كه خطاب به جناب رسول الله محمد بن عبدالله صلى الله عليه و على آله و صحبه و سلم آمده است:

و به خوبى مى دانيم كه سخنان آنان تو را غمگين مى سازد ...

و بر آنان عمناك مباش و از مكر آنان (غمگين مشو و )  بر خود فشار وارد مكن ...

آرى مؤمن هم غمگين  مى شود .

و اين غم شاهدى ست بر احساس با صفا و محبت بى نهايتش به خالق تمام هستى و يوجود آورنده ى تمام نعمت هاى دنيوى و اخروى.

و جناب رسول الله صلى الله عليه و سلم بارها غمگين مى شد و غمش براى الله تعالى و دينش و كتابش بود.

و ياران باوفاى رسول الله رضي الله عنهم نيز غمگين مى شدند و غمشان غم جان و مال نبود بلكه غمى فراتر از آن ، غم از دست دادن حبيب دل و ديده شان محمد رسول الله صلى الله عليه و سلم.

يار غار رسول الله همتاى باوفايش نيز غمگين شد:

 إِلاَّ تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللّهَ مَعَنَا فَأَنزَلَ اللّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُواْ السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( سورة التوبة - الآية 40)

و ما بر حال أمت اسلام غمها بر دل داريم و اين غم شاهد شدت محبت ما به دين الله مى باشد.

الهنا و ربنا

نسألك العفو و العافية و نسألك النصر لعبادك المجاهدين في سبيلك

و نسألك اللهم هلاك الظالمين و أعداء الدين

و نسألك أن أن تجمعنا في مستقر رحمتك في جنات عدن مع نبيك محمد صلى الله عليه و آله و صحبه و سلم.

اللهم آمين

بنام خدا

دلم مي خواهد در اين فرصت، از قرآن حرف بزنم. و از آيه هايي از قرآن، كه خدا از خودش حرف مي زند. حقيقتا، زيباترين آيه هاي قرآن، وقتي است كه خدا شروع مي كند از خودش حرف زدن. اين جاست كه انسان ديگر تاب نمي آورد. دل انسان شروع مي كند به لرزيدن. و اشك براي بيرون دويدن، بي تابي مي كند...

هميشه ياد خدا، شيرين است. اما وقتي اين ياد در نهايت آن باشد، و وقتي كه خود صاحب ياد، از خودش حرف بزند، اين مي شود شيريني اندر شيريني!

بنا دارم تا چند نوبت، از اين آيات حرف بزنم. ابتدا همان آيه دوست داشتني خودم را مركز بحث قرار مي دهم. و تا آنچه دلم مي خواهد در مورد اين آيه نگفته ام، به آيه ديگري نخواهم رفت.

الله ولي الذين امنوا يخرجهم من الظلمات الي النور و الذين كفروا اوليائهم الطاغوت يخرجونهم من النور الي الظلمات اولئك اصحاب النار هم فيها خالدون.

من مي خواهم بگويم اين آيه، راهنماي هر كسي كه بخواهد است به سوي خدا. خدا دارد خودش را اين جا معرفي مي كند. هر كه بخواهد خدا را بيابد، يا بخواهد بداند كه در صف خدا قرار دارد يا نه، يا بخواهد خود را به اين صف بپيوندد، اين آيه دارد او را كمك مي كند.

خدا خود را اين گونه معرفي مي كند هر گاه خدا ولايت و سرپرستي كسي را عهده دار شد، هر گاه خدا ريسمان حركت كسي را بر دست گرفت، هر گاه خدا كسي را راه نمود؛ او به سوي نور حركت خواهد كرد. او از همه تاريكي ها و همه شقاوت ها و همه بدي ها، آزاد خواهد شد و به سوي همه خوبيها رهسپار خواهد گشت. چنين كسي در نور غرق مي شود. او ديگر خودش، زمامدار خودش نيست. اين خداست كه زمامدار اوست. خداست كه گويي افسار او را در دست گرفته و به هر كجا كه مي خواهد مي برد. و لاجرم به سوي خوبيها خواهد برد. چرا كه خدا خود دارد اين را مي گويد.

و هر گاه كسي در بديها مدفون شد، بدانيد كه او از دايره خدا خارج شده است. او ديگر زمامدار ديگري را براي خود اختيار كرده است. و اين زمامدار غير خدا، كسي نيست جز طاغوت.

 توحيد به ما دستور مي دهد كه هر كه غير خدا بود، طاغوت است. هر جا خدا ما را رها كرد، ما به دست كسي خواهيم افتاد كه غير خدايي است. به اين غير خدايي، گفته مي شود طاغوت. و طاغوت ما را به تاريكي ها خواهد برد. ذره ذره ما را از نور، از خوبي ها، از سعادت ها دور مي كند و قدم به قدم در كثيفي ها و بدبختي ها و بيچارگي ها دفن خواهد كرد.

حتما چنين خواهد شد. آيه به صراحت دارد به ما مي گويد. مي گويد كه رها كردن راه خدا، حتما به ناكجا آباد ختم خواهد شد. حتما به فلاكت خواهد رسيد.

خداست كه خوشبختي مي آورد. و خداست كه نور است. و راهش و پيروش را در نور غرقه مي كند.

و جالب اين كه اين آيه را از هر دو سو مي توان ديد. هم مي توان به سوي خدا رفت تا خوشبخت شد، و هم مي توان به سوي خوبي ها رفت، تا خدا را ديد!

مي توان نور را در همه جا يافت. و به سويش دويد. چرا كه ما را به خدا مي رساند. به سوي محبوب هميشگي. به سوي آنكه بايد به سويش باز گرديم.

چرا كه ما را از خانه رانده اند. ما به تبعيد به زمين آمديم. و بايد برگرديم خانه. بايد برگرديم به آنجا كه متعلق به آن جاييم. و اين راه خوبي است. راهي كه بايد آن را پيمود. راهي كه خيلي راحت پيموده مي شود

راه نور!

بايد بازگشت... بايد:

انا لله و انا اليه راجعون.

بسم الله الرحمن الرحيم

آنوقت كه غم دلت را مى فشارد ...

در آن لحظه  عقل و احساست ،اهل زمين را رها مى كند ...

و آنگاه ...

رازى عجيب آشكار مى شود ...

راز وابستگى ات به آسمان ...

 و اشك ، ديده ات را مى شويد تا راه آسمان آشكارتر شود ...

و نور آسمان در دل و ديده ات ظاهر گردد ...

بنام الله ، خالق خلايق و كون و زمان...

بنام الله كه ما را آفريد و به نهفته ى دلهايمان آنچنان آگاهست كه بر اعمال و گفتارمان ...

همراهان و مهمانان عزيز

روزها و ساعت ها سپرى مى شود و ما بهترين گنجينه ها را كه عمرست ، از دست مى دهيم...

آيا مى توانيم اين گنجينه ى موقت و اندك خود را براى روز بيچارگى و تنهايى ها بكار گيريم؟

روزى كه تمام اين ساعات و لحظه ها ، دادگاه  مى شود...

و در اين دادگاه تنها شاهدان ما كه دل و ديده و افكار و كردار ما بودند ، بر عليه ما صف كرده اند !

آيا مى توانيم  از اين ديده و دل و افكار و كردار خود عهدى سخت گيريم؟

عهدِ اينكه براى ما گواهانى مهربان باشند و نه شاكيانى خشمگين بر عليه ما!

آيا مى توانيم؟!

بسم الله الرحمن الرحيم

بايد  بياد آن روزى باشيم كه  چشمان اشكبار ، ديگر ملک صاحبانش نیست و برای صاحبانش

اشک نخواهند ريخت...

بياد روزى كه همه ى كون و مكان و خلق ، شاهدانى قوى شناخته مى شوند و

توى انسان (( متهمى )) شناخته شده ...

و تنها شاهدان تو ...

چشم و گوش و زيان و جوارح ، از تو بسوى خالق لب به شكايت گشايند...

 قَالاَ رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ (23 الأعراف)

اللهم وفقنا لما تحب و ترضى ...

اى كه دلم آنِ تو ، گوى مرا چون شده

نسيم جان بخش دوست ، از ره دور آمده

ليل و نهار مرا ، چگونه افسون شده

گفتى ام ار لحظه اى ، حجاب خود كم كنى

بسوى دريا شوى ، عشق به دريا شده

عشق چو دريا شود ،دلم بسان ماهى 

بسوى امواج بحر ، اسير دريا شده

جامه ى نسرين بين ، بر بر او چاك شد

زان كه قنارى به شب ، سوى دياران شده

( اين ها را در روزهاى امتحانات براى دل خودم سرودم . زيرا در آن روزها تنها و تنها در اتاقم مونسى جز خدايم نمى ديدم )

يا رب ، شب و روزم را بر سعى و تلاش و هم و غم هايى سپرى كردم كه نه نفعى بلكه ضررها برايم به ارمغان آوردند.

دلم سنگين شد از غم هاى دنيايى و راه نجاتم تويى.

يا رب ، غمى كه امروز بر دلم سنگين شده شديدتر و سنگين تر است.

يارب ، اى كه نامه ام را قبل از نگارش خوانده اى !

اگر امروز يا اين لحظه ، آخرين لحظه ى من در اين دنياى فانى باشد ...

و ملك الموت مأموريت گرفتن روح اين گنه كار را در يك لحظه به پايان برساند ...

و جسد مرا بدون حركتى ترك كرده و روح مرا به سوى تو كه مالكش بودى و هستى ، برگرداند ...

و دوستان و ياران نا اميدانه مرا به آعوش خاك سپرده ...

و مادرم در غمم سر به قضاى تو تسليم فرو آورده ...

و من تنهاى تنها در دل خاك منتظر رحمت تو خواهم نشست ...

زيرا راهى جز كوبيدن در رحمتت نخواهم يافت...

اى كاش دير نشده باشد و در رحمتت برايم باز گردانى ...

لا إله إلا أنت سبحانك إني كنت من الظالمين

 ما استطعت أبوء لك بنعمتك علي و أبوء لك بذنبي فاغفرلي فإنه لا يغفر

الذنوب إلا أنت

خداوندا تو آفريدگار منى

و خدايى بجز تو آفريدگارم نيست كه مرا آفريدى

و من بنده ى توام و من بر عهد و پيمان و وعده ى تو هستم تا آنجايى كه توانايى دارم .

به نعمت تو بر خودم اعتراف دارم و به گناه خود اعتراف مى كنم پس برايم آمرزش قرار ده زيرا

 كسى جز تو  آمرزنده ى گناهان نيست. 

أعوذ بالله من الشيطان الرجيم

بسم الله الرحمن الرحيم

وَالْفَجْرِ

وَلَيَالٍ عَشْرٍ

وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ

در احاديث آمده كه خداوند در اين آيات به ده روز اوايل ذو الحجه قسم ياد كرده است.

و در اين روزهاى مبارك ، خداوند يكتا كارهاى نيك را بيشتر از هر روزى دوست دارد و براى آن ارج و پاداش قرار مى دهد.

از الله تعالى خواهانيم ما را از اين نعمت ها بى نصيب نساخته و به كارهاى شايسته و عبادت مورد رضاى او موفق شويم.

خداوندا !

به من عشق و محبت خودت روزى فرما ،

و محبت كسى كه دوستش دارى ،

و عشق و محبت آن عملى كه مرا به محبتت نزديك مى كند.

يا رب ، خالق و مالك جهان و جهانيان خودت هستى و خواهى بود.

با وجود اينكه خلق زيادى بر كفر خود مانده و خواهند ماند تا روز حساب ، اما به ملكوت و قدرت تو كوچكترين آسيبى نخواهد رسيد!

چه با عظمت ست خداى من و چه صبور است اين خداى من كه روزى كافر و مؤمن را تقسيمى عادلانه كرده كه هر كه را به اندازه ى كوشش و سعى خود و يا به اندازه ى امتحان خاص خود!

و هزاران راز نهفته در اين تقسيم رزق و روزى بندگان خوب و بد!

اميدم بر اينست كه در اين سفره ى پهناور خلقت خداوند ، بتوانيم گوهر  ايمان  را به غنيمت برده و در زمره ى رستگاران باشيم.

آيا كسى يافت مى شود كه در اين جمع ، با ما همراه شود؟