يوم ندعو كل أناس بإمامهم فمن أوتي كتابه بيمينه فأولئك يقرءون كتابهم ولا يظلمون فتيلا(71)

كلمه ى " امام " به معناى " پیش بردن یا به پیش داشتن " است.

به فردی که در پیش روی نمازگزاران ایستاده و مقدم است نیز " امام " می گویند.

پیامبران نیز چون اولین ایمان آورندگانند و مردمان را راهنمایی می کنند "امامان " امت خود بودند.

ما نیز در این دنیای فانی اعمالمان را مقدم به پیش روی داریم که بر اساسش مورد حساب پروردگار واقع شده یا مستحق پاداش یا مجازات خواهیم بود.

پس بیایید به ترجمه ی این آیه ی کریمه توجه کنیم:

روزی که هر مردمی با " امامشان " ( پیش آوردهای اعمالشان  ) خوانده می شوند پس خوشا به حال کسی که کتابش  بدست راست او داده شود پس آنانند که کتابهایشان را می خوانند و ذره ای نیز از حق آنان ضایع نشود.

همچنین فرموده است:

كل شيء أحصيناه في إمام مبين" [يس: 12]

همه چیز را از قبل در کتابی آشکار و روشن حساب شده نگاشتیم.

همانطور که خداوند فرماید:

وترى كل أمة جاثية كل أمة تدعى إلى كتابها اليوم تجزون ما كنتم تعملون * هذا كتابنا ينطق عليكم بالحق إنا كنا نستنسخ ما كنتم تعملون .

وروزی که هر ملتی به سوی  کتابشان دعوت می شوند و در آن روز است که همه جزای کردارتان را خواهید دید. این کتاب ماست که بر شما حقیقت را خواهد گفت و ما تمامی کردارتان را می نگاشتیم.

در آیه ی فوق " يوم ندعو كل أناس بإمامهم " بسیار واضح است که منظور نامه های اعمال هر امت است زیرا در ادامه ی آیه خداوند بیان فرموده است:

فمن أوتي كتابه بيمينه فأولئك يقرءون كتابهم ...

پس کسی که کتابش را بدست راستش دریافت دارد پس همانان هستند که کتابهایشان را

 می خوانند ...

بله یاران !

تنها کسانی از فرط خوشحالی کتابهایشان را می خوانند که نتیجه ی قبولی را دریافتند و نشانه ی آن نیز در دریافت کتاب بدست راست دیدند!

الهی

ما را در زمره ی کسانی قرار فرما که کتابهایشان را بدستان راست دریافت دارند.